تبليغاتX
سینما پارادیزو - مامور خسته و غمگین
تمام سعی من این است که حقیقت را به شیوه خودم بنویسم نه لزومن همان طور که باید ...

دانیل کریگ در ذره‌ایی آرامش

بعد از ماجراهای کازینو رویال جیمز باند متاثر از اتفاقاتی که برای وسپر افتاده بدنبال ماموریت جدید است. او این بار  بدلیل مشکلاتی که پیش ‌می‌‌آید به تنهایی باید به جنگ دشمن برود. دشمن  او  شرکتی است که قصد کودتا در بولیوی داشته تا 60٪ از منابع آبی این کشور را بدست آورد...

"ذره‌ایی آرامش" متفاوت‌ترین جیمز باند است. این متفاوت بودن دو رو دارد؛ مثبت و منفی. دانیل کریگ از کازینو رویال سعی در خلق جیمز باند جدیدی دارد. ولی در کازینو رویال قدرت فراوان قصه و وفاداری زیاد مارتین کمپبل به سبک فیلم‌های پیشین موجب شده بود این جیمز باند جدید خیلی به چشم نیاید. ولی در ذره‌ایی آرامش مارک فورستر فیلمساز مشهور آلمانی تمام نشانه‌های جیمز باندهای قبلی را کنار گذاشته و سعی در خلق اثر جدیدی دارد. این نو بودن با تلاش فراوان کریگ برای فاصله گرفتن از باند‌های قبلی تاحدودی مخاطب و طرفداران 007 را دچار چالش کرده است. جیمز باند جدید به راحتی آب خوردن آدم می‌کشد، بسیار قوی و خشن و در عین حال احساساتی بوده، و گاهی رفتاری  از یک انسان معمولی را نشان می‌دهد که برای باند بسیار غریب است. از ابتدای فیلم باند غمگین و سرکش است. اگر مخاطب فیلم قبلی و رخدادهای که برای وسپر رخ داده بود را ندیده باشد، هیچ دلیل منطقی برای غم باند نمی‌یابد. باند دیگر نمی‌تواند بخوابد به زن‌های اغواگر توجه نکرده و از همه مهمتر  دیگر به سراغ افراد خطرناکی که قرار است دنیا را نابود کنند نمی‌رود بلکه خرابکار کوچکی که فقط 60٪ آب بولیوی را می‌خواهد هدف اوست. هدف ضعیفی که هیچ‌گاه نمی‌تواند در برابر این مامور خشن قدرت‌نمایی کرده و همین موجب پدید آمدن داستان یک طرفه و ساده‌ایی شده است. باند یک نفره با زور بازو و بدون اتکا به سیستم‌های پیشرفته‌ایی که همیشه داشته (غیر از یک گوشی موبایل معمولی) به جنگ شخصیت منفی رفته و به راحتی همه را کنار زده تا به مقصود رسیده و شاید به ذره‌ایی آرامش برسد.

اولگا کوریلنکو در ذره‌ایی آرامش

مارک فورستر با کارنامه‌ایی درخشان 22 امین جیمز باند را ساخته است. وی بعد از موفقیت فراوان برای فیلم‌هایی مانند در جستجوی نورلند و عجیب تر از قصه این بار به سراغ  باند رفته است. ولی متاسفانه مشکلی که فورستر در بادبادک باز داشت در باند نیز خودنمایی می‌کند؛ و آن شتاب زدگی در ساخت است. در بیشتر بخش‌های ذره‌ایی آرامش حضور کارگردان حس نمی‌شود و صرفن قدرت و تکنیک عوامل فنی و یونیت دوم است که فیلم را پیش می‌برد. فورستر همچنین در روایت و قصه تا آنجا که توانسته نشانه‌های جذاب باندهای قبلی را حذف کرده است. لذا باند جدید هیچ شباهتی با باندهای پیشین ندارد. و شاید طرفداران 007 از دیدن باند غمگین در طول فیلم بسیار متاثر ‌شوند. باندی که نه تنها از شوخی‌ها قبلی باندها در شخصیتش خبری نیست بلکه در طول فیلم حتا لبخند نمی‌زند.

ذره‌ایی آرامش داستان ساده‌ایی دارد. قصه گره‌ایی ندارد که در پایان مخاطب را شوکه کند. همه چیز از ابتدا معلوم است. منطق فیلم سطحی است. دلیل دنبال کردن فردی معمولی که در بولیوی قصد کودتا دارد توسط باند و یا همراهی کردن کامیله با باند بسیار ساده وسطحی است. رفتار باند نیز توامان سرشار از خشونت و  احساس و بسیار پیش‌بینی پذیر است. شاید اشارات کوچکی به فعالیت سیا در کشورها و همسو نبودن باند با سرویس اطلاعاتی بریتانیا و سیا نکات قابل توجهی در فیلم باشند. اشاراتی که شاید به لحاظ سیاسی نسبتن قابل اعتنا هستند  ولی به لحاظ قصه موجب شده باند تنها شده به طوریکه هر دو گروه آمریکایی و بریتانیایی به فکر حذف باند بیفتند. این تنهایی را نیز به غم و اندوه باند بیفزایید تا ببینید طرفداران باند در پایان فیلم چقدر سرخورده می‌شوند.

کریستوفر نولان در بتمن کار بزرگی کرد و بتمن موجود خارق‌العاده را به موجودی زمینی تبدیل کرده و موجب شد این شخصیت باورپذیر‌تر شده و بالطبع مخاطب بیشتر با داستانش کنار بیاید شاید فورستر همین قصد را داشته ولی او ویژگی‌های جذاب و دوست‌داشتنی باند را از او گرفته است و موجب شده باندی معمولی خلق شود. حال باید منتظر بمانیم تا ببینیم این تغییرات در راستای بهبود 007 بوده و ذره‌ایی آرامش فیلمی گذار است و یا فورستر باندی تنها را خلق کرده که در سری آثار باند  همیشه تنها بماند. زمان و باند بعدی پاسخ ما را می‌دهد.

جیمز باند جدید فارغ از صحنه‌های اکشن و جذاب نیست. در این فیلم سکانس‌های خوب تعقیب و گریزی را در هوا، زمین و دریا می‌بینیم. هرچند این بخش‌ها بسیار خوب شده‌اند ولی چندان برتر از باندهای قبلی نیستند. شاید مهمترین ویژگی باند 22 تدوین عالی آن باشد. به سکانس اپرا در اتریش بسیار دقت کنید.

با تمام این توضیحات به هرحال باند، باند است و نمی‌توان از دیدن آن صرفنظر کرد.

ذره‌ایی آرامش Quantom of Solace

کارگردان: مارک فورستر

نویسندگان: پل هاگیس (کارگردان تصادف)، نیل پورویس

تدوین: مت چیسه، ریچارد پیرسن

بازیگران: دانیل کریگ، جودی دنچ، اولگا کوریلنکو، ماتیو آمالریک، جیانکارلو جیانینی

محصول 2008 بریتانیا

دانیل کریگ و ژما آرترتن (در نقش فیلدز تنها نشانه باقی مانده از باند‌های قبلی)

نوشته شده توسط سید نیما نقشبندی در ساعت 20:27 | لینک  |